logo
Stajnie Oficerskie, pod względem historycznym i architektonicznym są jednym z najcenniejszych obiektów, najstarszego założenia Koszar Dragonów, a ich budowa na dawnym wzgórzu Soja była istotnym elementem błyskawicznego rozwoju, jaki miał miejsce po 1884 r, Olsztyna jako miasta garnizonowego – Kasernopolis.
Wiosną 1886 roku przybywa z odległego Metzu w północnej Francji do Olsztyna 10 Wschodniopruski Regiment Dragonów. Kawalerzyści rozlokowani zostali w specjalnie dla nich zaprojektowanych i wybudowanych obiektach znajdujących się pomiędzy dzisiejszymi ulicami Dragonów i Gietkowską.
Do dnia dzisiejszego po stacjonujących tu żołnierzach, w zachowanych obiektach koszarowych, przetrwały tylko wykonane na cegłach elewacyjnych napisy.
Budowa budynku stajni oficerskich 10 Pułku Dragonów ukończona została w roku 1886. Bezpośrednio przed nim, od strony południowej, zlokalizowano plac maneżowy służący codziennym treningom kawaleryjskim i oporządzaniu koni. Od strony zachodniej wzdłuż dzisiejszej ulicy Gietkowskiej wzniesiono kasyno oficerskie i budynki mieszkalne dla kawalerzystów.
Niezwykłe jest położenie budynku, na prawie 40 metrowej skarpie, w zakolu płynącej u jej stóp rzeki Łyny. Jednocześnie mimo bezpośrednim sąsiedztwa kompleksu Lasu Miejskiego zespół byłych Stajni Oficerskich znajduje się w niewielkiej odległości od ścisłego centrum miasta.
Obiekt stajni oficerskich od czasu jego powstania był wielokrotnie rozbudowywany. Już w roku 1890 dobudowano od strony południowej charakterystyczne ceglane ganki. Około 1910 r. dobudowano do niego parterowe skrzydło od strony zachodniej oraz w związku z doprowadzeniem do budynku linii kolejowej i realizacją na jej zakończeniu tzw. obrotownicy (służącej obracaniu o 180 stopni podjeżdzających do stajni pociągów) pojawia się od strony południowej budynek niewielkiej sterowni.
W latach 30-tych gdy pułk został częściowo zmotoryzowany do budynku stajni dobudowano skrzydło północne. W latach 40-tych jeszcze przed zakończeniem wojny na ceglanych gankach pojawiły się drewniane werandy wartownicze. W 1945 r. budynek wraz z resztą zabudowy kompleksu koszarowego wykorzystywany był przez stacjonujące tu oddziały Armii Czerwonej, a następnie po ich wycofaniu przez jednostki Ludowego Wojska Polskiego.
W grudniu 2000 r. budynki wpisane zostały do rejestru zabytków na mocy decyzji WUOZ w Olsztynie jako zespół architektoniczny dawnych zabudowań koszar kawaleryjskich „Dragoner-Regiment König Albert von Sachsen (Ostpr) Nr 10”.
W roku 2009 znaczna część obiektu na skutek pozaru uległa zniszczeniu. Przez następne lata na skutek braku odpowiednich zabezpieczeń systematycznie niszczony.
W roku 2013 podjęliśmy próbę jego ratowania.
Niezwykle starannie zaprojektowany i wykonany, dla jednej z elitarnych jednostek, które niegdyś stacjonowały w naszym mieście, pomimo zniszczeń spowodowanych pożarem i lat zaniedbań, obiekt nadal przedstawia dużą wartość, a zachowana substancja zabytkowa w zestawieniu z wysokiej jakości współczesnymi materiałami użytymi do jego rewitalizacji, pozwalają mieć nadzieję na stworzenia obiektu niezwykłego.
Historyczne układ funkcjonalny obiektu, oraz charakterystyczne ganki elewacji południowej, w sposób niemal naturalny narzuciły przewidywany podział przyszłych loftów. Każdy z dwukondygnacyjnych segmentów posiadać będzie reprezentacyjny zespół wejścia przez historyczną bramę, obecnie przeszkloną dla wprowadzenia jak największej ilości światła i z odtworzonymi historycznymi wrotami pełniącymi funkcję masywnych okiennic. Nad każdym z ceglanych ganków odtworzone zostaną drewniane werandy z widokiem na zlokalizowany od południa, historyczny plac maneżowy.
Dodatkowo każdy z segmentów doświetlony zostanie dużym, szklanym świetlikiem dachowym, o najwyższych obecnie dostępnych na rynku parametrach izolacyjności termicznej, który umieszczony zostanie na osi bramy wejścia i werandy. Jego światło doświetli nie tylko kondygnację piętra, ale dzięki przestronnym otworom w stropie, w formie antresoli, również kondygnację parteru.
We wnętrzach obiektu wyeksponowane zostaną wszystkie zachowane elementy i detale architektonicznie, nie tylko w postaci ocalałych fragmentów niezwykłej konstrukcji drewnianej (masywne słupy z „siodłami”, belki), ale również granitowych baz i wsporników, nielicznych koniowiązów, okuć.
W każdym z segmentów wyeksponowana zostanie oryginalna ceglana ściana, a całość skontrastowana ze współczesnym elementem stropów z betonu architektonicznego i słupów w postaci wykonanych fabrycznie prefabrykowanych słupów.
Przestrzenne wnętrza o dużej rozpiętości i wysokości dochodzącej niemal do 4 metrów pozwolą na wprowadzenie do obiektu różnorodnych funkcji (od loftów mieszkalnych, przez biura, galerie i kancelarie czy niewielki butikowy handel) i wykreowania wnętrza nie tylko o niezwykłym charakterze, ale przede wszystkim funkcjonalnego i komfortowego.